Dlaczego nie można używać dowolnego szkła do grzejników łazienkowych
Podczas wyboru lamp infradrogowych do łazienki kwestia szkła nie jest tylko kwestią stylu. To kwestia bezpieczeństwa.
Problem polega na tym, że standardowe rury kwarcowe nie znoszą zimnej wody. Jeśli lampa pracuje na pełnej mocy, a na nią spadnie kropla zimnej wody, szkło może po prostu pęknąć. To nazywa się szokiem termicznym – to prawdziwy koszmar.
Straszna strona fizyki
Te lampy stają się niezwykle gorące, aby generować ciepło. Wyobraźmy sobie, że to ciepło spotyka się z małą kroplą wody z prysznica. Szkło kurczy się zbyt szybko w jednym miejscu i… pęka.
Dlatego używamy specjalnego, pogrubionego kwarcu odpornego na eksplozje. Jest on przystosowany do radzenia sobie z tak dużymi wahaniami temperatury. Dzięki temu próg próżni pozostaje nienaruszony, a szkło pozostaje nietknięte, nawet gdy na nie pada woda.
Bezpieczeństwo nie jest opcją
Używamy kwarcu o wysokiej czystości, ponieważ stanowi on ostatnią linię obrony. Pomyślcie o tym: jeśli rura pęknie w łazience, dostaniemy rozbite szkło i elektryczność w pomieszczeniu wypełnionym wodą. To nie jest najlepszy sposób na rozpoczęcie dnia.
Jeśli dotkniecie takiej rury, zauważycie, że jest cięższa niż te używane w fabrykach. Ten dodatkowy ciężar jest celowy – pomaga on w rozpraszaniu ciepła na całej powierzchni, dzięki czemu unikamy tych „punktów napięcia”, w których zwykle powstają pęknięcia.
Szczerzy kompromis
Nic nie jest doskonałe. Ponieważ szkło jest grubsze, nie przepuszcza tyle światła podczerwonego co cienka rura. Tracimy trochę ciepła na każdy wat.
Ale szczerze mówiąc, wolę mieć nieco gorszą efektywność, byleby lampa nie eksplodowała prosto w twarz klienta. To uczciwy kompromis. Upewnijcie się tylko, że obudowa jest odpowiednio przygotowana pod właściwą moc lampy, aby sama lampa nie stała się zbyt gorąca.