Waarom je niet zomaar elk soort glas kunt gebruiken voor verwarmingsapparaten in de badkamer
Als je infraroodlampen kiest voor de badkamer, is het glas geen puur esthetische keuze. Het gaat om veiligheid.
Het probleem is dat standaard kwartsbuizen niet bestand zijn tegen koud water. Als een lamp op volle sterkte draait en er een druppel koud water op terechtkomt, kan het glas gewoon breken. Dit wordt thermische schok genoemd, en het is een grote nachtmerrie.
De gevaarlijke aspecten van de fysica
Deze lampen worden ontzettend heet om warmte af te geven. Stel je voor dat deze hitte in contact komt met een kleine druppel koud water uit de douche. Het glas krimpt dan te snel op één plek, waardoor het breekt.
Daarom gebruiken we een speciaal soort dikker, explosiebestendig kwarts. Dit materiaal kan de extreme temperatuurschommelingen aan. Het zorgt ervoor dat de vacuümsluiting goed blijft en het glas intact blijft, zelfs wanneer er water op terechtkomt.
Veiligheid is geen optie
We gebruiken kwarts van hoge zuiverheid, omdat dit de laatste bescherming vormt. Stel je voor dat een buis in de badkamer breekt: dan heb je ineens gebroken glas en elektriciteit in een ruimte vol water. Dat is geen goede manier om de dag te beginnen.
Als je zo’n buis in je hand houdt, merk je dat ze zwaarder zijn dan de buizen die in fabrieken worden gebruikt. Die extra gewicht is opzettelijk. Het helpt om de hitte gelijkmatig over het oppervlak te verdelen, zodat er geen ‘stresspunten’ ontstaan waar scheuren kunnen ontstaan.
De eerlijke afweging
Niets is perfect. Omdat het glas dikker is, laat het minder infraroodlicht door dan een dunne buis zou doen. Hierdoor gaat er wat minder warmte verloren per watt.
Maar eerlijk gezegd: ik neem liever een klein verlies in efficiëntie, als dat betekent dat de lamp niet gaat exploderen. Het is een eerlijke ruil. Zorg er alleen voor dat de behuizing goed is aangesloten op de juiste spanning, zodat de lamp zelf niet te heet wordt.